สมาคมพยาบาลฯ สาขาภาคใต้

    จะเล่าของ รพศ. นะคะ...........แต่ละกลุ่มก็อัตราไม่เท่ากันตามที่กำหนด เงินที่จะจ่ายต้องมีการจัดกลุ่มตามที่ส่วนกลางกำหนดมา  เช่น พยาบาล opd.อยู่กลุ่ม 1 พยาบาล หอผู้ป่วยอยู่กลุ่ม 2  พยาบาล ICUอยู่กลุ่ม 3    และมีรายละเอียดเช่น  พยาบาล ICU แต่ไม่ได้ผ่านการอบรมที่กำหนด โดยมากเป็นหลักสูตร 4 เดือน    ฉะนั้นแม้ทำงานที่เดียวกันแต่ถ้าคุณสมบัติไม่ครบก็จะไม่ได้    ต้องจัดเข้ากลุ่ม 2    เหมือนอยู่หอผู้ป่วย........ลองเข้าอ่านในเว็บของสภาดู ซิคะ........แต่ทั้งนี้ดิฉันคิดว่าให้พยาบาลได้บ้างยังดีกว่าไม่ได้    มีช่องทางใดจะเพิ่ม  ก็เตรียมตัวทำบันไดของตัวเองทุกๆคน    การคิดว่าทำไม ใครคิด  ไม่ยุติธรรม  ทำให้เสียเวลาค่ะ    เราเตรียมตัวเราดีกว่า      ศึกษาระเบียบการว่า  กพ. กระทรวง    กำหนดมาอย่างไร    เราก็ปรับงานให้แสดงคุณค่าบทบาทให้ชัดเจน
            ตอนนี้พยาบาลใหม่ๆ ควรเรียนในทางที่ตนชอบทำงาน 3 ปี ควรตอบตัวเองได้จะเอาดีสายบริหารหรือวิชาการ    แล้วทำบันได  จะเรียนสายปฏิบัติเวชปฏิบัติต่าง ๆ /วิสัญญี  หรือเรียนป.โท  เตรียมเป็น APN      .........ชอบบริหาร ก็เรียนบริหาร.....แล้วปรับตัวเองให้เก่งที่จะให้บริการคน  ได้ใจคน    พัฒนาคน    จึงจะเป็นผู้บริหารได้และมีความสุขในการทำงาน           คิดว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงมากในปี 2550  ภายในปี 2553  รุ่นน้อง ๆ เตรียมเป็นผู้บริหารได้หลายตำแหน่งเชียวค่ะ.....เตรียมตัวให้พร้อมเถิดค่ะ           การที่เราจะเรียกร้องอะไร  วิชาชีพอื่น ๆ เขาก็เรียกร้องได้  แต่ที่ผ่านมา  พยาบาลมีจำนวนมาก    เงินรัฐมีจำกัด เขาก็ต้องมีรายละเอียดเพื่อจำแนกกลุ่ม  แต่ได้ทราบว่าก็กำลัง ปรับกันอยู่.........ขอเป็นกำลังให้นะคะ    ยังยืนยันค่ะว่าพยาบาลเป็นอาชีพที่ดีในสังคมนี้ค่ะ

เห็นด้วยกับความคิดที่2 คะ

ไม่ต้องห่วงจ่ายถึงเดือน พค. 49 ก็คงไม่ได้รับอีก  อดโดนถ้วนหน้า อิอิ

อยากบอกว่า  ก่อนหน้านี้ก็คิดว่าสภาไม่รู้จริง  ไม่ตั้งใจช่วยวิชาชีพจริง  แต่หลังจากที่มีโอกาสได้รับรู้การทำงานของสภามาบ้าง ก็พบว่า  สภาการพยาบาลทำอะไร หลายอย่างให้กับวิชาชีพแล้วละ    สำคัญที่เรา ผู้ที่เป็นพยาบาลวิชาชีพ ได้ทำอไรให้กับวิชาชีพบ้างแล้วหรือยัง

พยาบาลเป็นวิชาชีพท่มีจำนวนมากแต่เหมือนท่รู้ๆกันนั่นแหละว่าไม่ค่อยรักกันซักเท่าไรชอบขัดแย้งกันเอง  บางครั้งก็เหยียบยำวิชาชีพตัวเอง  แต่เราก็ยังภูมิใจท่เกิดเป็นพยาบาล

เมือไหร่จะเห็นพวกที่ให้เลือกตั้งมาเยื่ยมเยียนแถว 3 จวต. บ้าง  มีแตกระดาษให้เลือก  พอได้ก็ยิ้มหน้าบานอยู่คนเดียว หรือว่าไม่จริง

ไม่เข้าใจ สภา หรือใครก็ตาม ที่ควบคุมว่าพยาบาลต้องทำงานที่ให้บริการผู้ป่วย นับเป็นชม.ถ้าไปทำงานประกัน หรืองานคุณภาพ ก็จะมีปัญหาในการเบิกเงินพตส.ทั้งๆที่พยาบาลเหล่านั้น ทำงานคลีนิคพิเศษต่างๆ และทำงานประกัน งานคุณภาพตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา แล้วจะให้ทำตามใคร ไม่ทราบ ช่วยออกกฎหมายมาหน่อย เอาให้เข้มเลยนะคะ ว่าใครใหญ่กว่าใคร จะได้ทำตาม คนทำงานเซ็ง แล้วอีกอย่าง ถ้าคิดแต่เรื่อง WORKLOAD ไม่คำนึงถึง สภาพแวดล้อมว่าต้องทำงานอย่างอื่นด้วย ก็จะได้ดูแต่คนไข้อย่างเดียว เพราะอยู่รพ,ชุมชน คนไข้ก็ไม่มากหรอกค่ะ แต่ทำงานจิปาถะ ที่ใครๆไม่ทำก็เอามาให้พยาบาลทำ ไม่มีเวลานั่งเล่นเหมือนกัน ช่วยออกกฎหมายให้มันชัดๆ ทำงานแต่ไม่มีผลงาน เบื่อมากๆค่ะ

ความต้องการพยาบาลในหน่วยงานต่างๆ มีมาก สงสัยทำไมไม่เพิ่มการผลิตพยาบาลเหมือนกับวิชาชีพอื่น ๆ เช่น ผลิตครูล้นตลาด ตอนนี้พยาบาลทำงานมากเหนื่อย จึงสงสัย

เห็นด้วยกับความคิดที่ 2 อย่างมากและขอเสริมด้วยค่ะ แต่ว่าคงจะพูดได้ไม่สะใจมากเท่ากับคุยตัวต่อตัวค่ะ ว่าไม่นึกไม่ฝันว่าตัวเองชอบพยาบาลตอนเด็ก นึกว่ามีเกีรยติมาก แต่พอได้มาประสบปัญหากับตัวเองถึงรู้ว่าการเป็นพยาบาลไม่มีอำนาจอะไรเลย ช่วยเหลือเพื่อนร่วมงานกันเองก็ไม่ได้ ช่วยเหลือตัวเองก็ไม่ได้ มีปัญหาอะไรอยากย้ายกลับภูมิลำเนาก็ทำไม่ได้เพราะผู้อำนวยการไม่อนุมัติให้ไป แถมมากับคำพูดที่ผมไม่ง้อคุณ ถ้าอยากไปทิ้งตำแหน่งไว้ ไปหาตำแหน่งเอาเอง นี่คือต้นทาง พอปลายทางตำแหน่งว่างไม่มีหรอกต้องตัดตำแหน่งมา ซึ่งนี่ก็เป็นคำพูดที่เป็นแค่ส่วนหนึ่งของต้นสังกัด และที่ต้องการจะย้าย ไม่มองว่าปัญหาของข้าราชการว่ามีความจำเป็นมากแค่ไหน พูดให้ลาออกซะงั้น บางคนพูดถึงขั้นว่าไม่ได้ง้อให้มาเป็นข้าราชการ ทำให้คิดว่าอุตส่าห์พากเพียร ตั้งใจที่จะมาเป็นข้าราชการพยาบาลเพราะเห็นว่ามั่นคง กลับมาโดนคนที่มีอำนาจใหญ่โตพูดแค่นี้ จึงทำให้รู้ว่าศักดิ์ศรีพยาบาลไม่มีเลยใช่ไหม จะร้องขอความช่วยเหลือจากที่ไหนไม่ได้เลยเหรอคะ ใครก็ได้ช่วยคิดหน่อยว่าพยาบาลควรจะพึ่งใครได้บ้าง ถ้าดำเนินเรื่องมาถึงผู้อำนวยการโรงพยาบาลต้นสังกัดแล้ว เพราะมีความทุกข์และจำเป็นอยากจะย้ายกลับมากค่ะ