สมาคมพยาบาลฯ สาขาภาคใต้

เห็นด้วย ทำงานเกือบตายค่าตอบแทนไม่คุมเลย

• การให้ค่าตอบแทนควรคำนึงถึง ภาระงาน บทบาทที่รับผิดชอบ
• การดำเนินงานการพยาบาล พยาบาลเป็นบุคคลที่ด่านหน้า ที่คอยรับปัญหา คอยแก้ปัญหา รวมถึงการจัดการในการดูแลผู้ ป่วย  ซึ่งการดูแลผู้ป่วย เริ่มตั้งแต่ผู้ป่วยเดินเข้ามาในโรงพยาบาล จนได้รับการรักษา และจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล  พยาบาลจะเป็นผู้จัดการทุกเรื่อง เบ็ดเส็รจ   ดิฉันจึงเรียนมาปรึกษา เพื่อขอความเห็น หรือเหตุผลในการจัดสรรค่าตอบแทน

พยาบาลทำงานหนัก รับผิดชอบทุกอย่าง ต้องทำเกินหน้าที่ สวัสดิการน้อย ลำบาก แต่ค่าตอบแทนน้อยมากเมื่อเทียบวิชาชีพอื่นในสายเดียวกัน  ความยุติธรรมไม่มีในโลก เบื่อ กระบอกเสียง สภาพยาบาล สมาคมพยาบาล ทำอะไรอยู่  ...น่าเบื่อ...คนเยอะ แต่ปาก(เสียง)น้อย..

ใจเย็นๆค่ะทุกท่าน ดิฉันเองเมื่อได้อ่านกระทู้นี้แล้วก็ได้พยายามสืบเสาะหาข่าวคราวว่าองค์กรของเรามีการเคลื่อนไหวอย่างไรบ้าง ตอนนี้ได้ข้อมูลแล้วค่ะ

เรื่องค่าตอบแทนเข้าคณะรัฐมนตรีตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2547 โดยมีข้อเสนอปรับค่าตอบแทนสำหรับกำลังคนด้านสาธารณสุขนี้ โดยแบ่งเป็น 3 ระยะ จะเขียนเล่าในที่นี้ก็ดูจะยืดยาว หารายละเอียดอ่านดีกว่าค่ะ โดยรายละเอียดสามารถอ่านหรือสอบถามได้ที่ี่สมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย www.thainurses-asso.com หรือโทรศัพท์ 02 2474463-4

พยาบาลที่เป็นผู้ปฏิบัติงานลองตามข่าวดูนะคะว่ามีการเปลี่ยนแปลงจริงตามที่ระบุหรือไม่ หากยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงในระยะเวลาที่สมควรอย่างไร เชิญชวนทำเรื่องแจ้งให้เป็นลายลักษณ์อักษร (คำพูด/ คำบ่น ไม่ถือว่าเป็นหลักฐานที่อ้างอิงได้)) ผ่านทางองค์กรของเราได้ค่ะ

อย่างที่หลายๆท่านกล่าวมาว่าพยาบาลมีภาระมากมายแต่เพื่อนๆพยาบาลว่าไหมว่าคนอื่นเขากับเห็นว่างานของพวกเราเป็นงาน routine  พยาบาลน่ะไ่ม่ได้ทำแต่งาน routine อย่างเดียวมีใครนึกกันบ้างไหมว่าพยาบาลบางคนก็ยังมีพาระหน้าที่เหมือกับคนทั่วไปบอกว่าเราต้องทำเพื่อประชาชนแล้วเราล่ะไม่ใช่ประชาชนคนหนึ่งหรือเราไม่มีครอบครัวไม่มีญาติพี่น้องเหมือนคนอื่นเขาหรือดิฉันทำงานมา 10กว่าปีตอนทำงานแรกๆก็รู้สึกดียิ่งทำงานก็ยิ่งท้อใจ เมื่อภาระหน้าที่ของเราก็เพิ่มขึ้นมาทุกวันเรามีคุณพ่อคณุแม่ที่ต้องดูแลเพราะท่านชรามากแล้วและเราเองก็ไม่ใช่คนร่ำรวยอะไร พอคุณพ่อและคุณแม่ป่วยเราก็ต้องดูแลเวลาที่เราจะไปทำพิเศษหรือไม่มีหรอก ทำงานเวรบ่ายบ้างดึกบ้างเช้าบ้างและก็ต้องแบ่งเวลามาดูแลคุณพ่อและคุณแม่ของเราถามว่าเราต้องทุมเทตัวเองให้คนอื่นขนาดไหนในเมื่อตัวเราเองและครอบครัวเราเองยังมีปัญหาอยู่เลย เงินเดือนข้าราชการก็ไม่ได้มากมาย เรื่องโกงกินของพยาบาลหรือคงเป็นไปไม่ได้หรอก ทำงานเช้าชามเย็นชามก็คงไม่ได้ไม่เหมือนหน่วยงานอื่นเขา เข้าทำงาน 8.30น.เริ่มงาน9.00น. 11.00น.ไปห้าง13.30 น.เข้าที่ทำงาน15.30น.กลับบ้าน เราทำงานก็เสี่ยงทำกับชีวิตคนพอพลาดไม่มีใครเห็นใจตั้งหน้าตั้งตาฟ้องร้องถามว่าเราอยากทำให้ใครเจ็บหรือ

ใครเป็นคนออกระเบียบ ใครคนกุมอำนาจเบ็จเสร็จใน สธ. ใครใหญ่ใน รพ. พวกเดียวกันก็ต้องช่วยพวกเดียวกันก่อน อีกอย่างการที่เราพยาบาลมีจำนวนมากก็ต้องแบ่งกันคิดง่ายๆ ถ้ามีลูก5คน กับมีลูก 2 คน การดูแลแบ่งทรัพยากรย่อมแตกต่างกันแน่ นอกจากพ่อแม่รวยมากๆๆๆๆ ดังนั้นรัฐควรคิดเรื่องเนื้องานและเวลาทีทำงานจริงๆ ไม่ใช่ดูคนไข้ 2นาที กับดูคนไข้ 24ชั่วโมง ให้คน 2นาทีสำคัญกว่าเพราะเป็นผู้ตัดสินใจ แต่อย่าลืมว่าข้อมูลการตัดสินใจอย่ที่คนดูแลคนไข้ 24 ชั่วโมง

เห็นใจและเข้าใจพยาบาลนะ ทำงานหนัก (ทำงานแทนเจ้าหน้าที่และคนงานได้หมด) โรงพยาบาลบางชุมชนขนาด 30 เตียง มีคนไข้ OPD วันละร้อยกว่าๆ มีเภสัชกร 2 -3 คน เอามาอยู่ทำไม ยาก็ไม่ผลิต หรือผลิตก็นิดหน่อย เป็นกาฝากของโรงพยาบาลอย่างแท้จริง เพราะบางครั้งหน้าที่จ่ายยาให้ จพง.เภสัชจ่ายยา เภสัชมานั่งนับเม็ดยา บรรจุซอง เอาเด็ก จบ ม.6 มาทำก็ได้ ไม่ต้องใช้ความรู้ทางวิชาชีพเลย  ผู้บริหารกระทรวงกรุณาแหกตาดูหน่อย จะได้ไม่ต้องเปลืองงบประมาณรัฐบาลมาก และที่สำคัญเปลืองเงินบำรุงโรงพยาบาลที่ต้องจ่ายค่าขาดแคลน ค่าไม่ทำเวชฯเดือนละ/คน 10000 บาท

ขอร่วมแสดงความเห็นใจและเข้าใจในหัวอกพยาบาลด้วยกัน  แต่ที่สุดแล้วพวกเรายังไงก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานกันต่อไปด้วยจริยธรรมและจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพแต่พวกเราต้องยอมรับนะว่าพวกเราไม่รักกันเอง  มักจะทำร้ายพวกพ้องร่วมวิชาชีพเดียวกัน ถ้าพวกเรารวมกันเป็นกลุ่มก้อนเราจะเป็นวิชาชีพที่ยิ่งใหญ่มากและที่สำคัญที่สุดพวกเราต้องแข่งขันในการแสวงหาความรู้ที่แท้จริงต้องรู้จริงในงานที่ตนปฏิบัติไม่ใช่ก้มหน้าก้มตาทำงานไปวันๆพยาบาลทบวงมหาวิทยาลัยเขาก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว  พวกเราต้องร่วมกันล้มล้างระบบศักดินาที่มักกดขี่พวกเราให้อยู่ใน.....ของพวกมันตลอดเวลา  และปฏิบัติเยี่ยงผู้ร่วมวิชาชีพไม่ใช้ขี้ข้า และแสวงหาความรู้ใส่สมองให้มากๆ จะได้ไม่ถูกประณามว่าไม่รู้เรื่องเล้ย.....นะพวกเรานะปฏิวัติตัวเองขึ้นมาแล้วทุกอย่าจะดีขึ้นมาเอง  ตอนนี้ก็อิ่มบุญไปก่อนก็แล้วกัน

เห็นด้วยกับหลายๆ ความคิดที่กล่าวมาข้างต้น พยาบาลเป็นบุคคลที่ทำงานหนักมาก  ดิฉันเป็นพยาบาล ที่ผ่านการอบรมเวชปฏิบัติ  ทำงานที่ PCU แห่งหนึ่ง งานหนักมากมีคนไข้โรคเรื้อรัง ที่Referจากโรงพยาบาลจำนวนมาก  งานที่ทำอยู่เดิมก็มากอยู่แล้ว ต้องมาเพิ่มภาระเรื่องการดูแลผู้ป่วยเรื้อรัง ซึ่งต้องดูแลทุกอย่างตั้งแต่การจัดระบบบริการ ดูแลเรื่องเบิกจ่ายยา ให้ผู้ป่วยเหล่านั้นได้รับยาต่อเนื่องและต้องติดตามเยี่ยมบ้านอะไรต่างๆมากมาย  จนบางครั้งเกิดความสับสน เหนื่อยล้ามาก  กับภาระงานที่หนักอยากได้กำลังใจ  และเห็นใจเราด้วยค่าตอบแทนที่ได้มา(ตัวเลข..จริงๆยังไม่เคยได้) มันน้อยมากๆ เมื่อเปรียบเทียบกับวิชาชีพอื่นๆ อยากให้มีการทบทวนอีกครั้งหนึ่งและหวังว่าคงจะได้คำตอบที่ยุติธรรมกว่านี้

ดีแต่บ่นกันไปสุดท้ายก็เดินขึ้นเวรกันงก  งก  งก  เมื่อไหร่จะลุกขึ้นต่อสู้กับองค์กรอื่นเสียที ไม่มีพิมพ์ชนกในโลกนี้